Shanghai - Organisatie van de Universiteit

In Nederland mopper ik altijd op de slechte organisatie van de Erasmus. Vergeleken met SHUFE is de Erasmus het ideaalbeeld van organisatie!

Oorspronkelijk wilde ik me op de universiteit inschrijven voor 4 economie vakken. Verder wilde ik Chinese les in de avonduren. Bij het inschrijven begonnen de problemen al: sommige economievakken worden op onregelmatige tijden gegeven. Als (gedurende 17 weken) een ander vak slechts 1x 1 uur overlapt, mag je het niet kiezen :S. Ah fin, ik kon uiteindelijk maar 3 vakken kiezen. Een van mijn vakken heette " microeconomics". “Microeconomics” bleek echter macroeconomie te zijn. Het was bovendien stof die ik in mijn eerste jaar(!) al had gehad. Ik moest dus van cursus wisselen. Het was een heel drama, want bijna alle klassen zaten al vol en natuurlijk mocht er geen enkel uur overlappen. En fin, uiteindelijk heb ik me ingeschreven voor International Trade.

Het niveau van de economie vakken ligt tot nu toe heel laag. Het is over het algemeen stof die ik al heb gehad in bachelor 1 of 2.

In mijn Chinese lessen was ik de enige student. Ik miste hierdoor sociale contacten, want ik zat in de eerste week bij 2 economische vakken ook als enige exchange student in de klas. In mijn Chinese klas zou nog 2 medestudenten moeten zitten, maar die kwamen de eerste week niet opdagen. Na 1 week kwam mijn ene klasgenoot in de les. Hij kon niet eerder komen ivm het overlijden van zijn oma. Hij besloot echter terug te gaan naar klas 1. De dag daarna kwam mijn andere klasgenootje in de les. Zij vertelde me later dat ze de eerste week niet naar de les was gekomen, omdat ze te druk bezig was met “ partyen.” Echt belachelijk… De eerste dag dat zij er was, vertelde de leerkracht dat onze les werd opgeheven. Er waren te weinig studenten voor deze cursus, terwijl de andere cursus overvol was (30 mensen per klas.) Ik kon kiezen: meedoen met de beginnerles of les volgen met de taalstudenten. Uiteraard heb ik voor het laatste gekozen. Dat betekende wel: 20 uur in de week Chinese les en om 6.30 opstaan elke dag! De les is namelijk op een andere campus en is ongeveer een uur (ivm ochtendspits) reizen bij mij vandaan.

En, tja: Chinese les is s’ochtends van 8.30 tot 12.15. Mijn economielessen zijn ook s’ochtends…. Alweer roosterproblemen!!!
Ik heb 1 economievak laten vallen en voor een ander vak heb ik met de hoogleraar afgesproken dat ik op een ander uur de les kan volgen. Dit is allemaal “ illegaal” en buiten de officiele regels om :P

Tradities - Een kijkje in de keuken

28 augustus 2010

We hebben heel veel bekeken in Beijing: Chinese muur, tv-toren, kraaiennest, draakgebouw en panda’s! Het meest bijzondere was echter het bezoek aan een oude vriend van mijn opa. We hadden hem uitgenodigd voor lunch en gingen naar zijn huis om hem op te halen. Toen we daar aankwamen werden we eerst uitgenodigd om bij hem binnen te komen. Ik werd voorgesteld aan zijn vrouw en schoondochter. Vervolgens gingen we aan de eettafel zitten. Ze zetten een pot (chinese, groene) thee neer en schonken thee voor ons in. Telkens wanneer je kopje half leeg was, schonk de gastheer bij. Ik moest hem op traditionele Chinese manier bedanken door met mijn wijsvinger naast mijn kopje te tikken. Je zegt dus niet “ dankjewel” of iets dergelijks.

Vervolgens gingen we met zijn allen uit eten bij hen in de buurt. Het is in zo’n situatie gebruikelijk dat je iedereen uitnodigt om mee uit eten te gaan en niet alleen degene die je in eerste instantie had uitgenodigd. De schoondochter bestelde alle gerechten. (In China is het gebruikelijk dat je allemaal schalen eten besteld. Iedereen pakt iets van de schalen. Je kiest dus niet je eigen gerecht.) Vervolgens verdween ze. Ik dacht dat ze naar de wc ging, maar toen ze terug kwam zei ze met een glimlach: “ ik heb de rekening al betaald.” In China is het splitsen van een rekening sociaal zeer ongeoorloofd. Zij proberen altijd de rekening te bemachtigen en af te rekenen, voordat iemand anders dat doet. Het betalen van de rekening geeft namelijk status. Het is een heel interessant ritueel dat zich telkens afspeelt als je met Chinezen uit eten gaat. De schoondochter was buitengewoon gehaaid in het zich toe-eigenen van de rekening :P !
Vervolgens ontvouwden zich nog veel meer rituelen. Niemand probeert als eerste eten op zijn bord te scheppen. Er worden trucjes gebruikt om iemand anders als eerste te laten opscheppen, zoals: een slokje van je drinken nemen, iemand anders snel iets vragen etc. Vervolgens moedig je elkaar aan om de eerste stap te zetten. Verder probeer je ook eten op elkaars bord op te scheppen. Degene die het eten krijgt, zegt: bu ke chi, bu ke chi, zi ji lai, zi ji lai! Oftewel: je hoeft niet zo gastvrij te zijn, je hoeft niet zo gastvrij te zijn, ik zal mijzelf van eten bedienen. Dit spel gaat zo over en weer. Verder gelden er bijzondere regels als je een toost heft: degene die zijn glas naar het glas van de ander toe beweegt, moet ervoor zorgen dat zijn glas op lagere hoogte is dan het glas van de ander. Dit is een teken van respect.

Kortom, er zijn vele rituelen aan tafel. China heeft dan ook een gigantische eetcultuur. Tafelen is één van de belangrijkste manieren om je sociale contacten te onderhouden. Moderne Chinezen beoefenen een aantal van de rituelen in verzwakte vorm en sommige rituelen laten ze weg.

Beijing, tweede dag - tienamensquare, hiërarchie en Chinese cultuur

26 augustus 2010

We hebben vandaag heel veel gezien.: lamatempel, tempel van de hemelse vrede, tienamensquare en het keizerlijk paleis (= forbidden city.) Vlak voordat we het tienamensquare op mochten, moesten onze tassen door een controle. Gek genoeg werd mijn vaders tas eruit gepikt. Hij moest hem open maken. Ze haalden een pak papier uit zijn tas dat in een plastic mapje was gestoken. Controle op pamfletten!

Het meest opvallende aan alle bezienswaardigheden was de extreme hiërarchische indeling van de samenleving. Ik wist wel dat China rangen en standen had, maar niet dat het zo’n grote invloed had op de mensen. Het is erg vreemd om mee te maken dat de lokale bevolking zeer tegen ons op keek en veel respect toonde, alleen omdat wij uit Europa komen. De gemiddelde man in China heeft niet de gelegenheid om naar het westen te gaan. Men denkt dat alles in het westen beter is. Er is dan ook een grote hang naar het Westen. Dit is vooral terug te zien in de vele westerse winkels met voor de lokale bevolking onbetaalbare westerse producten.

We werden de hele dag begeleid door een gids. Verder had de reisorganisatie een chauffeur geregeld. Hij was een echte pekinees en wist erg veel. Hij was gigantisch goede gids. Onze echte gids vertelde aan chauffeur dat men in Europa heel èrg beleefd was. Men zegt in Europa namelijk: goedemorgen, goedemiddag, goedenavond. Dat doet men in China niet!

’S Avonds hebben we traditionele pekingeend gegeten. Tijdens het eten was er een voorstelling. De show was opgebouwd uit allemaal kleine opvoeringen door verschillende artiesten. De leukste voorstelling was die met Chinese acrobatiek.

Op de weg naar huis zagen we een Chinese sport op een plein. Een soort van voetbadminton. Het leek op voetbal met een verzwaarde shuttle. Het plein was speciaal voor dit spel verlicht en er waren veel toeschouwers. Het was leuk om mee te maken!

De eerste ontmoeting met Beijing

23 & 24 augustus 2010

Pa en ik zullen eerst naar Beijing gaan, daarna naar Xian en vervolgens naar Shanghai. Pa zal daar een paar dagen blijven en vervolgens terugvliegen naar NL. Ik ga dan studeren in Shanghai.

We hadden een prettige vlucht gehad met KLM. De vlucht duurde 8.5 uur. Eenmaal op het vliegveld aangekomen, werden we opgehaald door onze gids Jennifer. Ze zou ons naar ons hotel brengen en ons de komende dagen gidsen. Ze was echter vergeten het adres op te zoeken! En fin, wij liepen met onze bagage door de verkeerde wijk :P. Gelukkig hadden we het adres bij ons.

We verbleven in een hutong. Het zijn huisjes/kamers in een oude stijl met een binnentuin. Het is allemaal laagbouw. Onze kamer was erg schattig. Op het behang stonden allemaal oud Chinese karakters.

Na een middagdutje (jetlag :P), gingen we de stad in. Ik dacht dat de grote cultuurshock uit bleef: iedereen was chinees, praatte chinees, overal chinese tekens en kleine rotzooi-achtige winkeltjes. Verder was het erg druk. Het was allemaal minder extreem dan ik had verwacht, totdat ik naar het toilet moest… De eerste ontmoeting met de chinese hygiene vond plaats in het meest luxe winkelcentrum. De vloer was er met marmer bekleed en het zag er bijna chiquer uit dan de Beijenkorf. De wc’s stonken echter naar urine. Er waren alleen staan-wc’s zonder wc-papier. Bovendien was het slot kapot. Vanaf het toilet liepen schoenafdrukken naar de wastafels. Vermoedelijk had men in de eigen urine gestaan. Later bleek dat bijna alle wc’s in China vieze sta-wc’s zijn zonder wc-papier.

Overigens zijn er bovenin de chique winkelcentra vaak allemaal restaurantjes. Je kan er chinese fastfood eten voor 3 a 4 euro incl drankje!

En daar is ie dan... mijn blog!

Het is inmiddels al 3 weken geleden dat ik uit Nederland ben vertrokken. En daar is ie dan: mijn gloednieuwe blog. Alhoewel ik nu pas een blog heb, heb ik toch braaf al mijn ervaringen van de afgelopen tijd bijgehouden voor jullie! Dus sit back, relax en geniet van het verhaal!